Bouwjaar: 1995 (?)
Gebouwd met liefde, voor mijn nichtje(s), eerste aanzet door haar vader, afgemaakt door mijn ouders.
Enkele gebreken: er ligt voor een groot deel elektriciteitskabel(tje) (voor batterij, zo’n grote), maar een gedeelte is er ook door mijn zoontje vakkundig en met geweld uit verwijderd. In principe overal verlichting, met lichtknopje ernaast! Op sommige plekken is met hetzelfde geweld de vloerbedekking en de railing van de dakterrassen verwijderd

De maten: breedte 95 cm; hoogte 90 cm; diepte 30 cm

de prijs: als hij in je auto past, mag je ‘m zo meenemen. (bij mij lukte het niet)

In het doosje links zitten de (Ikea-)meubeltjes.

Iedereen heeft ze, of niet. Maakt me niet uit. Ik heb niet zulke sterke voornemens, maar voor de verandering schrijf ik ze eens op.

1: blijven doen wat ik al doe, eigenlijk gaat het tenslotte allemaal redelijk goed
2: in 2008 wil ik een nieuwe baan, hiervoor ga ik deze week nog een brief schrijven, verder begin ik op 15 januari sowieso met een opleiding
3: minstens elke week 1 tekening

en…
4: deze is zelfs ‘SMART’ gemaakt (meetbaar)
ik ga beginnen m’n oefeningen voor m’n knie dagelijks te doen, ik ga 3x per week minimaal 10 minuten op de crosstrainer en per 1 februari begin ik weer met hardlopen.

Op zich zijn het makkelijke voornemens, dus dit gaat helemaal lukken

Dat voor iedereen het nieuwe jaar vol goeds zal zitten. Dat wensen in vervulling gaan. Dat doelen bereikt zullen worden of dat we in elk geval de weg naar het doel betreden zullen.

Dat we gezond zullen zijn!

In navolging van de giraffe en teckel, wilde ik ook eens een paar hondjes van m’n ouders proberen. Ik was eigenlijk bang dat je, net als bij de teckel, wel zou zien wat voor ras hond het is, maar niet dat het xf3nze hondjes waren. Het tegendeel werd waar. Je ziet xe9cht niet wat voor ras het is, maar IK zie welk hondje wie is

Ja, de bekkies zijn een beetje scheef, weet ik. En wat ik lastig vond, was dat ik de goede kleur van de vacht niet in m’n koffer heb. Maar verder zie IK dus wie het zijn. En m’n ouders misschien ook wel.

voor het geval ze kijken

*HAAI PAPA EN MAMA*

Bijna iedereen heeft ‘m wel, een kersttraditie. Katholieken gaan naar de kerk (neem ik aan) andere geloven doen andere dingen, vast ook iets met de kerk, maar ik ben van huis uit niet gelovig. Wat doe je dan?

Natuurlijk heb je de familiebezoeken over en weer, maar nu mijn familie met kerst traditioneel in het buitenland vertoeft, hebben we nog maar 1 kerstdag met familie.

Gelukkig heeft het Dagblad van het Noorden (voorheen Nieuwsblad van het Noorden) hier iets op gevonden. Sinds jaar en dag wordt met kerst de Kerstpuzzel gepubliceerd. Verslavend. Dit jaar op maandag in de krant, 2 dagen zijn we al bezig en hij is bijna af. Gelukkig of jammer?

Ik heb geprobeerd een hondje te tekenen, die ik vroeger had.

Het lijkt in elk geval wxe9l op het ras, van het betreffende hondje. Het lijkt zelfs misschien wel op het hondje.. maar of het op de foto lijkt? Nou, eigenlijk niet zo Kijk hieronder maar

Jarenlang, eigenlijk altijd al, als mijn gevraagd werd wat m’n hobby’s waren, kwam tekenen/schilderen op de eerste of tweede plaats. Toch deed ik er even zo goed jarenlang nietst mee.

De afgelopen tijd ben ik me weer meer gaan bezighouden met wat tekenen en schilderen. Ik heb oude pastelkrijt uit het stof gehaald (letterlijk), nieuwe erbij gekocht en mezelf voorgenomen gxe9xe9n meesterwerken te hoeven maken. De bedoeling is eerst dat ik leer omgaan met het krijt, kleuren leer zoeken/maken enzovoorts. Al tekenend moet er dan verbetering komen in wat ik maak, denk ik zo, en zo niet, dan ben ik toch lekker bezig met datgene wat ik leuk vind. Iets waar het bij een hobby toch om moet draaien.

Een ‘probleem’ dat ik altijd bij het tekenen heb, is dat ik wel wxedl tekenen, maar geen idee heb wxe1t ik wil tekenen. Dus ben ik begonnen met wat dingen in de huiskamer op papier te zetten. En zoo was ik een paar weken geleden helemaal trots op een appel, die spontaan op een appel leek.

Gisteren zat ik weer wat rond te kijken en zag een giraffe (niet verwonderlijk, want daar staat de kamer vol mee) Deze giraffe is een verjaardagskaart, die al een tijdje aan een deur hangt. Ik besloot deze eens te schetsen. Tot m’n verwondering leek het aardig. Toen kwam dan het inkleuren. Eigenlijk wilde ik niet. Iets natekenen, okxe9, maar het inkleuren, dat is toch weer een ander verhaal. Toch gedaan.. hiernaast zie je het resultaat.

Van dichtbij ben ik nog helemaal niet tevreden. De kleuren van de kop lijken niet genoeg op de nek. De lip ziet er een beetje uit als een lap tong ofzo, ik weet het niet. Maar ik heb ‘m in de kamer staan en steeds als ik ‘m van een afstandje zie, ben ik verbijsterd. Heb IK dat gemaakt?

Ik ben een jaar of 15. Ik sta bij tekenles in de rij en kijk naar de leerling voor me en zx92n tekening. Ik luister naar het gesprek tussen leerling en docent. Ik kijk naar mijn eigen tekening. Ik ben hier eerder geweest, heb dit eerder beleefd. Ik weet wat de docent nu gaat zeggen, zowel tegen de leerling voor mij, als tegen mij. Ik kijk nogmaals naar mijn tekening en besluit dat ik weer terug kan lopen naar mijn plek. Ik heb het antwoord op mijn vraag voordat ik deze gesteld heb. Nieuwsgierig blijf ik staan en stel toch nog mijn vraag. Ik krijg het antwoord, dat ik al wist.

Ik weet wat ik meemaak. Een dejxe1 vu. Dit betekent dat je, wat je ziet, al eerder gezien hebt. Er zijn geen verklaringen voor uit de wetenschap. Sommige mensen geloven dat je een voorspellende droom gehad hebt, die je je vervolgens herinnert, wanneer je het x91opnieuwx92 beleeft. Maar waarom droom je (of ik) voorspellend over zulke onbenulligheden? Waarom herinner ik me geen voorspellende droom, wanneer ik mijn fiets vergeet op slot te zetten, die vervolgens onverzekerd gestolen wordt? Waarom droomt en herinnert een mens zich de droom niet, waarin ze onder een auto loopt of iets anders dramatisch? Waarom?

Een wetenschappelijke uitleg zou zijn, dat je als eens op een plek bent geweest, die lijkt op de plek waar je in het NU bent. De omgeving komt je x91vaagx92 bekend voor en je denkt dat je hier al eerder bent geweest. Dit verklaart natuurlijk voor mij  niet, waarom ik in dejxe1 vu gevallen, weet wat er gaat gebeuren. Weet wat mensen gaan zeggen. Bovenstaand voorbeeld is geen op zichzelf staand feit. Het is vaker gebeurd.

Ikzelf heb totaal geen uitleg hierover. Vind  het alleen een verbazend fenomeen.

Na veel trieste berichten de afgelopen maand, kunnen we wel wat geluk gebruiken. Gisterenavond was er ineens een dubbele regenboog. Zo mooi!

Na mezelf jarenlang afgevraagd te hebben wat ik nou eindelijk wil, lijk ik het antwoord gevonden te hebben. En nu blijkt dat ik dat antwoord altijd al in me had. Toen ik 18 jaar was, koos ik voor een lerarenopleiding. Nu ik 22 jaar verder ben, ben ik bezig een baan in het onderwijs te gaan verwezenlijken. Helaas is de eerste stap op een teleurstelling afgelopen, zij-instroom in het basisonderwijs gaat niet lukken. Maar er zijn vacatures waar ik me wel op kan richten. Vacatures, gewoon in de richting waarin in ooit studeerde. Ik ben benieuwd

Ook naast het werk is er focus. Ik heb ook eindelijk m’n nieuwe digitale spiegelreflexcamera. Heerlijk kan ik daarmee spelen!

Naast deze 2 manieren van focussen, ben ik ook op andere manieren druk bezig. Als je me nu zou vragen wat ik graag doe, kan ik na alle eerlijkheid zeggen: tekenen. Dat doe ik graag, denk ik, maar ik doe het nog niet zo. Wat ik zxe9ker graag doe: materiaal kopen om mee te tekenen

haha